سه روش برای تقویت و ساخت پل بیلی

ساختار اصلی پل بیلی از خرپاهایی به طول 3- متر تشکیل شده است که با پین هایی به هم متصل شده اند. آنها در دو طرف جاده قرار دارند. خرپاها توسط تیرها به هم متصل می شوند. هر خرپا با دو تیر تنظیم شده است. در دو انتهای پل ستون های انتهایی وجود دارد. خرپا اصلی روی نشیمن پل و صفحه تکیه گاه از طریق ستون های انتهایی تکیه می شود و پل و خاکریز را می توان توسط پل نزدیک به هم متصل کرد. پل بیلی به بسیاری از اجزای اتصال مانند مهاربندهای مورب، میله های اتصال مقاوم در برابر باد، قاب های نگهدارنده، صفحات اتصال و غیره مجهز شده است، به طوری که پل یک ساختار فضایی پایدار را تشکیل می دهد. هنگام اتصال دو خرپا، سر نر یک قسمت را در سر ماده قسمت دیگر قرار دهید و سوراخ های پین را برای قرار دادن تراز کنید.

ترکیب خرپا می تواند با توجه به تغییرات بارها و دهانه های مختلف، تغییرات متناظر متنوعی داشته باشد. معمولاً سه راه برای افزودن آکوردهای تقویت کننده به آکوردهای بالا و پایین آکوردهای تک ردیفی تک ردیفی، تک ردیفی دو ردیفه، تک لایه سه ردیفی و ترکیبی بالا و پایین وجود دارد. سوراخ های قاب پشتیبان و سوراخ های پیچ وتر در وسط وتر تقویت شده وجود دارد تا ارتباط بین وتر و وترهای بالایی و پایینی خرپا را تقویت کند. هدف از تنظیم وتر تقویت شده بهبود مقاومت خمشی خرپا و بازی کامل به مقاومت برشی تار خرپا است. اثر از آنجایی که لنگر خمشی انتهای پل بسیار کوچک است، برای خرپاهای سر و دم نیازی به آکوردهای تقویتی نیست. هنگام نصب تیر، سوراخ مقعر را داخل میخ روی بالشتک تیر وتر پایینی خرپا قرار دهید تا تیر در جای خود روی خرپا قرار گیرد.